Niby prosta sprawa ;)
Obietnica misi- żelków i 15 minutowe proszenie, błaganie by chodź na chwilkę popatrzył ładnie w obiektyw i wyszło o...




I w ogóle to dupka blada.
Bo młody bardziej chory niż zdrowy...oby mu do soboty przeszło.
Na kulki by sie chciało dziecko zabrać.

Czyli jak to dziecko me, pomimo fontanny kataru z noska, męczącego kaszlu, stanu podgorączkowego i ogólnego osłabienia potrafi matkę rozbawić swoją fantazją i pomysłowością;)

-Tymku gdzie teraz idziemy?
-pacel
-A na spacerku gdzie idziemy?
-pota, a potem...
-No a potem gdzie idziemy?
-Bionka, a potem...
-Noo potem gdzie idziemy?
-pteka! kupy, kupy mama!

Uwielbiam te nasze pogaduszki na spacerach :) Ten akurat był jedną wielka wyprawą na zakupy ale entuzjazm małego ani na chwilkę się nie obnizył :)

I oto jest :) Dziś Tymek otrzymał swój pierwszy strój na zajęcia piłkarskie, me serce rośnie z dumy jak pięknie się ten mój blond ancymonek w nim prezentuje :)
Zwłaszcza że nie było histerii przy zakładaniu krótkiego rękawka i spodenek. Nawet zapozował do zdjęcia...w sumie tylko dlatego że mu obiecaliśmy nagrodę, ale zdjęcie jest ;)
A i przy okazji dał sobie zrobić tatuaż- kto zna Tymka ten wie, że to nie lada wyczyn. Tymek, wrażliwy na punkcie czystych rączek nigdy nie dał sobie nawet mazakiem niczego namalować na rączce a co dopiero o tatuażu tutaj mówić ;)

Od kiedy tylko pamiętam uwielbiałam planszówki, moja skromna kolekcja póki co nie przyprawia o zawrót głowy, za to i tak każde spotkanie towarzyskie u nas lubię kończyć grą w PRL, czy Grą w życie :) A na mych urodzinach tradycją wręcz stało sie wyciąganie Twistera.
Miłość do gier próbuje zaszczepić w Tymku i póki co dobrze mi idzie :) A bardzo pomaga mi przy tym...Biedronka ;)
Gry kupowane dosłownie za grosze- najdroższa była bodajże za 25 zł.
Kiedyś opiszę każdą z nich osobno :) Nasza najnowsza zdobycz "Mamo, Tato już umiem" kosztowała 18.99 a młody od dwóch dni nic tylko doprasza się by z nim grać...tak więc gramy, od rana do wieczora :)




 I nasza genialna kasa z Tchibo! Po stokroć lepsza niż te na baterie :)

Twarda baba będę. Nie będę łez ocierać pisząc ten post.

Tata.

Nie był obecny w moim życiu.
Nie wiem jak to jest mówić do kogoś "tato" i czuć się przy tej osobie bezpiecznie.
Nie wiem jak to jest mieć swoje małe tajemnice z tatą.
Nie wiem jak to jest czuć się bezgranicznie kochaną przez tego którego powinnam nazywać tatą.

Ale moje dziecko wie.

I wspaniałe są te momenty, gdy rano Tymek przychodzi do nas do łóżka ( częściej w sumie jest przeze mnie przynoszony ;) ) i delikatnie budzi mnie głaskaniem po policzku, słowami "kokam cię mama" i uważaniem by nie obudzić taty. A gdy tylko widzi, że tata się przebudza, wskakiwanie na niego i krzyczenie "tata budzi!" i ten wyraz cierpliwości w oczach mojego G, który jest nerwusem....oj jest. I śpiochem. A do tego małego człowieka ma niesamowite pokłady cierpliwości i czułości.
Te ich poranne wygłupy w łóżku, nie jednokrotnie polegające na tym że na raz, dwa, trzy rzucamy się na mamę. Te ich małe, wspólne tajemnice szeptane do ucha.
I momenty w ciągu dnia, gdy Tymek na każdy dźwięk domofonu podskakuje radośnie z pytaniem czy to tata.
I powroty do domu, gdy biegnie do drzwi, bo jest, już wrócił, jego ukochany
Tata.
I ta chwila dzisiejszego wieczora, gdy leżeli razem, a G uczył go nazw samochodów, młody milił literki a on i tak był w tym momencie najdumniejszym ojcem na świecie.
Granie w piłkę, zabawy lego, autami i ciufciuą- to wszystko jest ich. Tylko ich.

Bo mój G jest wspaniałym tatą.
I za to kocham go jeszcze mocniej każdego dnia.

Każdy mądry Ci to powie ;)

O tak, ruch to zdrowie :) Mówię to ja, która po porodzie mało się ruszała, chyba że był to ruch prosty nieskomplikowany jak...wsadzanie jedzenia do buzi. Na szczęście już o 15 kg lżejsza, cenię sobie ruch i cieszę się że Tymek jest AŻ tak ruchliwym dzieckiem. To że go z Tymkowym tatą zapiszemy na zajęcia sportowe wiedzieliśmy od zawsze. Pierwotny plan był taki że chodzimy na basen a w przedszkolu młody zapisany zostanie na judo, plan nam się posypał, bo dziecko po nauce nurkowania zraziło się do basenu i za nic nie chce wrócić na krytą pływalnię. Tak, więc gdy zadzwonił do mnie pewnego pięknego dnia pan z Socatots bez wahania zgodziłam sie na zapisanie nas na zajęcia pokazowe. Na dwa dni przed zajęciami doszło do mnie że zajęcia mogą okazac się taką samą klapą jak nasze kreatywne muzyczno-rytmiczne spotkania w Szybie Maciej, oraz Język Angielski dla maluchów. Gdzie Tymek nie miał najmniejszej ochoty na naukę, zabawę....a tu psikus ;) Początkowo nieśmiały, wycofany a na koniec szczęśliwy Tymek który nie chciał wracać do domu ;) Za nami 3 zajęcia, nasz strój sportowy już do nas jedzie i już wiem że zaczęła się nasza wspaniała długa przygoda z piłką nożną, a przede wszystkim wspaniały czas tylko we trójkę ( no dobra i 9 innych dzieci z rodzicami ;) )